Belgen in het buitenland

Belgen in het buitenland
January 23, 2017 sofie
In Dutch/Flemish, Life, Travel
Verschenen op Belgen in het buitenland: http://wonderfulwanderings.com/nl/expats-belgen-in-tanzania/

BELGEN IN HET BUITENLAND: SOFIE VERHUISDE NAAR ARUSHA, TANZANIA

1. HEY, SOFIE! STEL JEZELF EVEN KORT VOOR. VERTEL ONS WIE JE BENT, VAN WAAR JE AFKOMSTIG BENT, NAAR WAAR JE VERHUISD BENT EN WAAROM/WANNEER JE DAT GEDAAN HEBT.

Ik zal proberen een lang verhaal kort te maken. Ik ben van Oud-Heverlee en studeerde in Leuven Germaanse aan de KUL. Daar leerde ik ook mijn vriend kennen, die later mijn man werd.

Tijdens mijn studies reisde ik al naar Oxford voor een exchange program en deed een stage in Wuhan, China. De reiskriebel had ik dus al te pakken. Mijn vriend deed een stage in Martinique, dus op dat vlak hadden we elkaar wel gevonden. Toen ik afstudeerde, verhuisden we voor zijn baan naar Tanzania. Technisch gesproken ben ik dus iemand gevolgd voor de liefde maar we zaten op dat vlak op dezelfde golflengte, hij maakte het gewoon makkelijk voor mij om mijn droom ook waar te maken omdat ik hem kon volgen.

Ik kreeg ook al gauw zelf een baan. Ik gaf Nederlandse les aan expat-kinderen in de internationale school en heb me dus nooit verveeld. Tanzania, zelfs Afrika in het algemeen, was niet onze eerste keuze maar we waren jong en stonden gewoon open voor alles. Zijn werkgever begon een zusterbedrijf in Arusha, het was een fantastische opportuniteit.

Belgen in Tanzania

Dat is ondertussen al 15 jaar geleden. Er is heel wat gebeurd in die tijd: we kregen kinderen, we zijn gescheiden, mijn ex-man woont ondertussen in Mexico, ik deed een carrière switch en werk nu in toerisme… Mijn dochters wonen hier dus al heel hun leven, ze zijn 11 en 13. En ik kan het niet ontkennen: Afrika kruipt onder je vel.

2. WAT WAREN JE VERWACHTINGEN VAN WONEN IN TANZANIA VOORDAT JE VERHUISDE EN BLEKEN DIE VERWACHTINGEN TE KLOPPEN?

Ik merkte toen bij mezelf – en zie het ook nog steeds bij buitenstaanders of bezoekers – dat onze kennis van Afrika erg oppervlakkig is. We lopen rond met een boel vooroordelen, gecombineerd met een groot gat aan kennis en naïeve ideeën. De meeste mensen denken nog steeds aan arme ‘zwartjes’ in hutten, stammen, dorre en droge gebieden… Die dingen zijn deels waar: de Maasai wonen in hutten, sommige gebieden zijn erg droog, maar er is zoveel meer.

Belgen in Tanzania

Afrika is vooral heel mooi. De natuur is prachtig. Sommige gebieden zijn heel groen en de dierenparken zijn een unieke ervaring. Ja, mensen hebben minder dan in de westerse wereld maar ik vraag me vaak af of ze daardoor minder gelukkig zijn.

Belgen in Tanzania

Wat ik wel heb moeten leren, is hoe je met die vooroordelen omgaat als je in België bent en mensen vragen je hoe het is om hier te wonen. Als je iets positiefs zegt, ben je al gauw een wereldverbeteraar die preekt. Als je iets negatiefs zegt, een koloniaal en een racist. Ik vond het moeilijk om mijn ervaringen genuanceerd te delen. Nu zeg ik meestal: je zal ons moeten komen bezoeken om het zelf te zien 🙂

3. WAT IS HET GROOTSTE VERSCHIL TUSSEN WONEN IN TANZANIA EN WONEN IN BELGIË?

Oh god, waar begin ik… de verschillen zijn enorm.

In de eerste plaats, ben ik blank. Dat is natuurlijk niet iets waar je bij stil staat als je in Europa woont, maar hier ben je je er erg bewust van. Het heeft vooral als gevolg dat je nooit 100% geïntegreerd zal raken. Ik zal op de markt toch wel per definitie wat meer betalen voor dezelfde mango. Hier in Arusha, zijn ze gewend aan toeristen en oppervlakkig contact met blanken. Meestal zijn ze dan wel blij verrast als ik in vloeiend Swahili spreek en krijg ik een brede smile van ze. Ik merk ook dat de komende generatie, waarvan een groter deel (hoger) opgeleid is en door internet veel meer is opengesteld aan wereldse invloeden, het verschil wat minder maakt.

Belgen in Tanzania

Ook een groot verschil, en zonder twijfel het meest aangename verschil, is het klimaat. Ik denk dat ik het heel erg moeilijk zou hebben met de seizoenen, de kou en de regen, als ik terug naar België zou verhuizen. Bovendien wonen we op een hoogte van 1000 m. Het klimaat is dus niet vochtig tropisch zoals aan de kust, het is net ideaal. ’s Nachts koelt het namelijk af, je kan dus prima leven zonder airco. Alles wat ik plant in de tuin, groeit ook zonder problemen (op voorwaarde dat ik het zelf water geef natuurlijk).

Belgen in Tanzania

Je weet hier ook elke ochtend wat je aan moet en bijna alles is in de openlucht, zoals bijvoorbeeld restaurants. We hebben in April een lang regenseizoen, waarin er evenveel regen valt in 1 maand als in België in een heel jaar. Dat is een maand waarin je dus wel eens je 4×4-terreinwagen nodig hebt om je kinderen op school af te zetten. Meestal ben je op dat moment wel heel erg blij met de regen, alle mensen zijn erg blij met regen hier. En geloof me, voor een Belg is blij zijn met regen een nieuwe ervaring. We zitten ook dicht bij de evenaar, dus de dagen zijn altijd even lang: 12 uur licht en 12 uur donker. Dat is een heel erg gezond ritme, eens je er aan gewend bent. Voor kleine kinderen is het ook erg makkelijk, je krijgt ze zonder problemen op tijd in bed.

Belgen in Tanzania

Wat lastiger is, is dat de infrastructuur en voorzieningen erg te wensen overlaten. De wegen zijn heel slecht, en na een regenseizoen nog slechter. Je moet dus ook veel zelf doen, de regering staat je in erg weinig dingen bij. De elektriciteitsmaatschappij snijdt soms wel eens stroom af, en dan moet je maar zorgen dat je zelf een generator hebt. Het afval wordt niet opgehaald, dus daar moet je zelf een plan voor bedenken. De ziekenhuizen zijn in de tijd dat ik hier woon heel erg verbeterd maar het zijn allemaal privé-instellingen dus ze zijn duur. Hetzelfde met de scholen, een internationale privéschool is dus erg duur. Als je werkgever je met zulke dingen niet helpt, is het onmogelijk hier te wonen (een staatsschool is echt geen optie).

Veel producten worden ingevoerd, die kosten dus meer dan thuis. We kunnen alles krijgen maar met transport en invoertaks er bovenop, wordt zelfs een blokje kaas een luxe product. Zo’n dingen ga je soms als vloek en soms als zegen ervaren. Het leven wordt er soms simpeler door, mijn kinderen zijn niet materialistisch of verwend. Op momenten word je er zelfs vindingrijk van. Ik besef nu hoe ongelooflijk goed het allemaal geregeld is in België.

Je kan hier best betaalbaar leven als je al die luxe niet hoeft. De huurprijzen zijn laag en je hebt andere soort luxe: we hebben hulp in huis en mijn dochter haar paardrijlessen zijn privé. Het hangt er allemaal van af hoe je het bekijkt en wat je belangrijk vindt.

Belgen in Tanzania

Een ander groot verschil is ook de mentaliteit van de mensen. Sommige van hen hebben weinig, maar zijn daar gelukkig mee. Afrikanen zeggen al snel “hakuna matata” tegen het leven en kennen geen stress. Als ik op kantoor iets snel gedaan wil hebben, frustreert me dat natuurlijk wel eens. Maar op andere dagen maakt het me juist blij en helpt het me relativeren. De zon schijnt elke dag, en daar zijn ze hier oprecht dankbaar voor. Ik hoorde iemand wel eens stress omschrijven als “the white man’s disease”, en zo is het echt voor ze, ze begrijpen die druk niet.

4. WAT VIND JE HET LEUKST AAN WONEN IN TANZANIA?

Toch wel met stip op nummer 1 het weer 🙂

Je weet elke ochtend wat je aan moet, je koopt altijd enkel kleren voor 1 seizoen en een uitstapje of gewoon zwemmen kan altijd. Mensen zijn ook gewoon gelukkiger in de zon. De kleuren lijken precies mooier en feller in het zonlicht.

Belgen in Tanzania

Ik ben het gelukkigst hier als we op safari gaan. Dat doen we soms gewoon maar voor een weekend, gewoon om even uit de stad weg te kunnen. Tijd in de bush spenderen kan je echt met niets vergelijken. Dat is het soort ervaring waarover je leest in Hemingway’s boeken en zoals je ziet in “Out of Africa”. Met een jeep door de savannah rijden; olifanten, giraffen en zebra’s zien en ’s avonds rond het kampvuur zitten terwijl je een leeuw hoort brullen in de verte. Daar kan niet veel tegenop.

5. WAT VIND JE HET MINST FIJN AAN WONEN IN TANZANIA?

De mentaliteit van de mensen frustreert me op professioneel vlak wel eens. Het ontbreken van stress en tijdsdruk voor ze, is een mes dat snijdt langs twee kanten natuurlijk.

Als je technieker zegt dat ie om 10 uur zal komen en pas de volgende dag komt opdagen, terwijl je dus hebt zitten wachten en niet kon verder werken en hem elke 2 uur belt om te vragen waar hij zat maar zijn telefoon stond af, dan raak je erg gefrustreerd. En als je boos wordt, helpt het hoegenaamd niet. Wij hebben een horloge, maar zij hebben de tijd.

Ik werk zelf voor een internationaal bedrijf en het is soms moeilijk om zo’n dingen uitgelegd te krijgen aan de andere kantoren in andere landen. Het feit dat ik mijn deadline niet haalde omdat de hele stad geen elektriciteit noch internet had, dat kunnen mensen in de westerse wereld moeilijk geloven.

6. WAT MIS JE HET MEEST VAN BELGIË?

Het feit dat alles goed geregeld is, mis ik wel eens. Je hebt ontzettend veel diensten en instellingen die je leven makkelijker maken. En ja, de trein kan wel eens te laat rijden maar er is tenminste een trein. In Tanzania zijn we toch wel vaak op onszelf aangewezen. De regering doet weinig, meer nog: er is veel corruptie.

Natuurlijk mis je ook Belgisch eten en drinken! Nergens ter wereld vind je zo’n lekkere chocolade, patisserie, bier, en ander lekkers. Sommige dingen brengen we zelf mee in onze koffer als we nog eens naar huis gaan, maar sommige dingen kan je niet importeren, bewaren of namaken. Iedere keer dat ik naar België reis, eet ik dus gegarandeerd americain en drink ik een kriek. Ik besef natuurlijk ook dat ik er dan zo ontzettend dankbaar voor ben omdat ik het in Afrika mis. Als je het elke dag kan eten, is het vast minder bijzonder.

Af en toe mis ik de seizoenen. Kerst vieren in de tropen voelt toch altijd een beetje fake. En in de winter met een warme choco aan de open haard zitten, het is toch gezellig. Maar ik mis het nooit lang.

7. IS ER IETS VAN BELGIË DAT JE ABSOLUUT NIET MIST?

Files hebben we hier ook…

Ik herinner me wel dat ik gegarandeerd elke winter een keertje griep of een verkoudheid kreeg. Ik ben hier veel minder vaak ziek.

8. DENK JE DAT JE IN TANZANIA ZAL BLIJVEN WONEN? OF PLAN JE OOIT NOG NAAR ERGENS ANDERS TE VERHUIZEN?

Ik zal hier zeker en vast niet oud worden, dat lijkt me hier ondoenbaar. Als je al eens wat vaker een dokter of fysiotherapeut nodig hebt, dan wordt het leven hier denk ik snel onleefbaar. Ik denk er steeds vaker aan om te verhuizen de laatste tijd, maar dat heeft deels met mijn baan te maken. Als ik een carrière wil, vraag ik best een verplaatsing aan binnen het bedrijf.

Belgen in Tanzania

Ook voor de kinderen (mijn dochters zijn 11 en 13), is verhuizen binnen afzienbare tijd wel het beste denk ik. Voor kleine kinderen is het hier ideaal: je hebt hulp in huis, ze kunnen altijd buiten spelen en Afrikanen zijn dol op kinderen. Maar als tiener wordt het allemaal wat moeilijker en minder interessant. Je kan nergens heen fietsen of wandelen, je moet altijd transport organiseren en openbaar vervoer bestaat niet of is niet betrouwbaar. Er is ook weinig te beleven qua vrije tijd voor tieners.

Belgen in Tanzania

9. HEB JE TIPS OF RAAD VOOR ANDERE BELGEN DIE EROVER DENKEN NAAR TANZANIA TE VERHUIZEN?

Zorg ervoor dat je een baan hebt voordat je verhuist. Die banen zijn er zeker want expertise is hier niet in overvloed te krijgen. Tanzania is een typisch land waar je een “expat package” nodig hebt van je werkgever om te overleven. Om als werkzoekende naar hier te komen om dan ter plekke een baan te zoeken en je eigen vergunning en verhuizing enz. te gaan regelen, dat is niet aan te raden.

Belgen in Tanzania

10. KAN JE DE MENSEN DIE NAAR JOUW STAD/REGIO REIZEN ENKELE TIPS GEVEN VOOR DINGEN DIE ZE ZEKER MOETEN DOEN, ZIEN OF ETEN?

Een safari is echt een unieke ervaring die iedereen minstens 1 keer in zijn leven moet gedaan hebben. De Ngorongoro-krater en de Serengeti worden tot de wereldwonderen gerekend. Daarna nog wat relaxen op Zanzibar en je hebt een ideale vakantie.

Belgen in Tanzania

Kilimanjaro is de hoogste berg van heel Afrika en om hem te beklimmen moet je geen klimervaring hebben, enkel een beetje een goede conditie is vereist.

DANKJE, SOFIE!

Belgen-in-tanzania-sofie

Feel free to follow
Follow by Email
Facebook
Pinterest
INSTAGRAM

Comments (0)

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*